ΔΩΡΑΚΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ

ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΟΥΜΕ ΤΑ ΝΗΠΙΑ ΜΑΣ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ ΜΕ ΟΜΟΡΦΑ ΚΑΙ ΓΛΥΚΑ ΔΩΡΑΚΙΑ.
ΟΡΙΣΤΕ ΜΕΡΙΚΑ ΠΟΥ ΒΡΗΚΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ.

ΧΩΝΑΚΙΑ ΓΕΜΙΣΤΑ ΜΕ ΧΡΩΜΑΤΙΣΤΑ ΚΑΙ ΜΗ ΔΗΜΗΤΡΙΑΚΑ.

ΚΥΠΕΛΑΚΙΑ ΓΕΜΑΤΑ ΜΙΚΡΑ ΛΟΥΚΟΥΜΙΑ.

ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑΚΙΑ ΑΠΟ ΒΑΦΛΕΣ ΚΑΙ ΣΟΚΟΛΑΤΕΝΙΑ ΚΟΥΦΕΤΑ.

ΧΩΝΙ ΓΕΜΑΤΟ ΚΑΡΑΜΕΛΕΣ.

ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΙΟ ΥΓΙΕΙΝΗ ΕΠΙΛΟΓΗ. ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑΚΙΑ ΑΠΟ ΜΗΛΟ ΚΑΙ ΣΤΑΦΥΛΙ.

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΕΠΙΣΗΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΡΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΚΑ ΕΙΔΗ.

ΣΒΗΣΤΡΕΣ

ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΛΛΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΕΙΔΗ ΣΕ ΧΑΡΤΙΝΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ.

ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΦΥΣΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ

ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΦΥΣΙΚΗΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΑΠΟ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ.

1) ΠΕΙΡΑΜΑ ΠΥΚΝΟΤΗΤΑΣ


Χρειαζόμαστε ένα πλαστικό κυπελάκι, νερό, μέλι, λάδι.
Γεμίζουμε το κυπελάκι με νερό, ως τη μέση .
Στη συνέχεια, ρίχνουμε σιγά  σιγά το μέλι κι έπειτα και το λάδι.
Περιμένουμε λίγο και παρατηρούμε πως το μέλι κάθεται στον πάτο ενώ το νερό βρίσκεται στη μέση και το λάδι ανεβαίνει στην επιφάνεια.
Αυτό συμβαίνει γιατί τα τρία αυτά υλικά έχουν διαφορετική πυκνότητα. Το μέλι έχει την μεγαλύτερη και το λάδι την μικρότερη.

2) ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΗΞΗΣ ΚΑΙ ΠΗΞΗΣ

Χρειαζόμαστε 2 πλαστικά κυπελάκια, χρώματα ζαχαροπλαστικής,
παγοκύστες, γυάλινο δοχείο.
Με τα χρώματα ζαχαροπλαστικής βάφουμε το νερό στα πλαστικά κυπελάκια (μπλε και κόκκινο)
Με αυτό το χρωματιστό νερό φτιάχνουμε χρωματιστά παγάκια αφού τοποθετήσουμε τις παγοκύστες στο ψυγείο (πήξη).
Τέλος βγάζουμε τα χρωματιστά παγάκια και τα ρίχνουμε σε νερό σε ένα γυάλινο δοχείο. Παρατηρούμε πως καθώς αυτά λιώνουν το νερό μας παίρνει το χρώμα που είχαν τα παγάκια (τήξη).

ΤΑ ΠΑΓΑΚΙΑ ΜΑΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΒΑΡΚΟΥΛΕΣ!

3) ΠΕΙΡΑΜΑ ΕΠΙΠΛΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΒΥΘΙΣΗΣ

Χρειαζόμαστε πλαστικό κυπελάκι, νερό και ένα αυγό.
Γεμίζουμε το κυπελάκι με νερό, αλλά όχι ως επάνω.
Ρίχνουμε απαλά το αυγό μέσα το νερό.
Παρατηρούμε πως το αυγό, κάθεται στον πάτο (βύθιση).
Στην επόμενη φάση, ρίχνουμε αρκετό αλάτι στο νερό και ξανα ρίχνουμε απαλά το αυγό .
Παρατηρούμε πως το αυγό μας επιπλέει (επίπλευση).
Με την προσθήκη αλατιού αλλάξαμε την πυκνότητα του νερού και αυξήθηκε η άνωση.

ΠΡΟΣΘΕΤΟΝΤΑΣ ΑΛΑΤΙ ΣΤΟ ΝΕΡΟ ΤΟ ΑΥΓΟ ΕΠΙΠΛΕΕΙ.

ΚΙ ΕΝΑ ΠΕΙΡΑΜΑ ΧΗΜΕΙΑΣ...

Χρειαζόμαστε μία πατάτα και λίγο ιώδιο.
Κόβουμε στην μέση την πατάτα και ρίχνουμε πάνω λίγο ιώδιο.
Στην αρχή, το ιώδιο βάφει κόκκινη την πατάτα, όσο όμως περισσότερο περιμένουμε το σημείο της πατάτας που βάφτηκε αλλάζει χρώμα και γίνεται μπλε. 
Αυτό συμβαίνει λόγω της παρουσίας του αμύλου στην πατάτα που όταν ενώνεται με το ιώδιο μας δίνει μπλε χρώμα.

Καλή επιτυχία σε όσους θελήσουν να ασχοληθούν με τις παραπάνω δραστηριότητες.

Πώς αναγνωρίζουμε τον αυτισμό.

Το παραπάνω βίντεο, παρουσιάζει με πολύ εύγλωττο και παραστατικό τρόπο, κάποια πρόωρα σημάδια αυτισμού σε μικρά παιδιά.

 Η παρουσία τους οφείλει να θέσει γονείς και εκπαιδευτικούς σε εγρήγορση για την έγκαιρη παρέμβαση ειδικών στον αυτισμό. 

 Έχει διαπιστωθεί πως όσο πιο γρήγορα γίνει η παρέμβαση ( με ειδικά προγράμματα) από ειδικούς τόσο μεγαλύτερη θα είναι η ωφέλεια για το παιδί.

ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ.

Μαθήματα που δίνουν τα ζωάκια στα παιδιά μας

Συχνά οι γονείς εισάγουν ένα κατοικίδιο στην οικογένεια για να διδάξουν στα παιδιά τους την έννοια της υπευθυνότητας ή απλά για να τους χαρίσουν έναν σύντροφο στο παιχνίδι. Για το ίδιο το παιδί όμως, οι ωφέλειες δεν σταματούν εκεί, καθώς μαθαίνουν κάτι πιο σημαντικό και ουσιώδες για τη ζωή: πώς να συμπονούν και να συμπάσχουν, να εντοπίζουν κρυμμένα συναισθήματα μέσα από μια κατά τα άλλα «αλλοπρόσαλλη» συμπεριφορά και να βλέπουν τον κόσμο μέσα από τα μάτια κάποιου που δεν μπορεί να εκφραστεί με τον ίδιο τρόπο όπως εμείς.

Ένας σκύλος, μια γάτα, ένα καναρίνι, ένα χελωνάκι ή ένα χάμστερ μπορεί να διδάξει στο παιδί το σημαντικότερο όλων των μαθημάτων: την υπευθυνότητα και το σεβασμό απέναντι σε κάθε έμβιο ον. 

Σε αυτή την κατεύθυνση, το πρώτο «μάθημα» ευθύνης μπορούν τα παιδιά να το λάβουν από τη συμβίωση με ένα ψαράκι, το οποίο χρειάζεται καθημερινή φροντίδα προκειμένου να επιβιώσει. Ένα πιο απαιτητικό ζώο, όπως ένας σκύλος ή μια γάτα, προσφέρουν, επιπλέον με την καθημερινή φροντίδα, τη δυνατότητα για παρέα και δέσιμο αλλά και τον τρόπο να μάθει ένα παιδί την υπομονή, την πειθαρχία και τον σεβασμό.

Κάθε δραστηριότητα που συνοδεύει την περιποίηση ενός κατοικιδίου, είτε πρόκειται για τη βόλτα του σκύλου, είτε για το τάισμα του ινδικού χοιριδίου, είτε για το καθάρισμα του κλουβιού του παπαγάλου, προσφέρει στα παιδιά την απαραίτητη ενασχόληση που θα τα αποσπάσει από την τηλεόραση ή τα παιχνίδια στον υπολογιστή. Διδάσκεται έτσι η πειθαρχία απέναντι στη φροντίδα του ζώου και η αφοσίωση απέναντι σ’ ένα καθήκον που αφορά στην ίδια τη ζωή. 

Επιπλέον, η συμβίωση μ’ ένα ζωάκι δίνει πολύτιμα μαθήματα ζωής, προετοιμάζοντας τα παιδιά για όσα θα κληθούν να αντιμετωπίσουν στο μέλλον. Από την προσοχή μας που πρέπει να είναι προσηλωμένη σε κάποιον που την έχει ανάγκη προκειμένου να επιβιώσει, μέχρι την αντιμετώπιση προβλημάτων υγείας, αλλά και τον αναπόφευκτο πόνο της απώλειας.

Τέλος, ένα παδί μαθαίνει, μέσα από τη φροντίδα που καλείται να προσφέρει στο κατοικίδιό του, τη σημασία που έχουν όλα όσα κάνει και για τη δική του ζωή. Για παράδειγμα, το βούρτσισμα των δοντιών ενός σκύλου ή το προληπτικό εμβόλιο της γάτας, μπορεί να του εξηγήσει καλύτερα την αξία που έχει να βουρτσίζει και το ίδιο το παιδί τα δικά του δόντια ή να μην αντιδρά στα απαραίτητα εμβόλια και τις επισκέψεις στον παιδίατρο.

Εν συντομία, κάθε κατοικίδιο προσφέρει στο παιδί:

• Επικοινωνία, καθώς μαθαίνουν να αντιλαμβάνονται τα συναισθήματα και τις επιθυμίες των άλλων, παρακολουθώντας τη συμπεριφορά τους,
• Τη χαρά της δοτικότητας, αφού φροντίζοντας ένα κατοικίδιο αντλούν ικανοποίηση από την υγεία και την ευτυχία του,
• Αυτοπεποίθηση, καθώς σε αντίθεση με κάθε ενήλικα τη ζωής τους που τα αξιολογεί για κάτι (βαθμούς, αθλητικές επιδόσεις, κ.α.), τα ζώα προσφέρουν την αγάπη τους χωρίς όρους και επικρίσεις, και τέλος,
• Προσαρμοστικότητα στις αλλαγές, αφού ένα κατοικίδιο προσφέρει πάντα παρηγοριά απέναντι σε οποιαδήποτε αλλαγή έρχεται στη ζωή ενός παιδιού αλλά και μαθήματα ζωής, μέσω τον προβλημάτων που μπορεί να αντιμετωπίσει.
• Τη σημασία της προσωπικής φροντίδας, μέσα από τη φροντίδα του ζώου.

 Πηγή κειμένου: www.katoikidio.gr

Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ

Η αντίληψη, η ικανότητα απομνημόνευσης, οι κινητικές του δεξιότητες, η αυτοεξυπηρέτηση, η ομιλία του, σε αυτή την ηλικία όλα σημειώνουν βελτιώσεις που θα μας αφήσουν κατάπληκτους. Ειδικά στον τομέα της σκέψης και της λογικής, τα πράγματα προχωράνε και βελτιώνονται με ιλιγγιώδη ταχύτητα.

Σώμα
Η ανάπτυξη του παιδιού στην ηλικία των 5-6 ετών συνεχίζεται, οι σωματικές του αναλογίες ομαλοποιούνται και το σώμα του παιδιού αρχίζει πια να παίρνει τη μόνιμη μορφή του. Μάλιστα, υποστηρίζεται ότι οι διαστάσεις του σώματος του παιδιού, στο τέλος της νηπιακής ηλικίας, είναι ένας σχετικά αξιόπιστος δείκτης για την τελική σωματική διάπλαση στην ώριμη ηλικία. Στο 6ο έτος, ο κορμός και τα κάτω άκρα του παιδιού έχουν το ίδιο μήκος.

Κίνηση 
Το παιδί των 5 έτων έχει σταθερότητα στις κινήσεις του, πολύ καλό συντονισμό των κινήσεων των διαφόρων μελών του, μεγάλη επιδεξιότητα στα χέρια και εντυπωσιακό έλεγχο των λεπτών κινήσεων. Ας δούμε τι μπορεί να καταφέρει με σύμμαχο τα παραπάνω. Μπορεί λοιπόν να αντιγράφει γράμματα που βλέπει, αλλά και να γράφει με κεφαλαία γράμματα, να κινεί τα δάχτυλά του χωριστά, να χρωματίζει μέσα στο περιθώριο χωρίς να ξεφεύγει ιδιαίτερα, να ξύνει τα μολύβια του, να αντιγράφει πολύπλοκα σχέδια, να κόβει ένα χαρτί στο περίγραμμα που έχει ορισθεί και να γράφει το όνομά του πάνω στην γραμμή του τετραδίου. Οι κατακτήσεις του φαίνονται και στο παιχνίδι του παιδιού των 5 ετών. Μπορεί λοιπόν να ισορροπεί, να χοροπηδάει από το ένα πόδι στο άλλο, να κάνει κούνια μόνο του, να ανεβοκατεβαίνει στην τσουλήθρα, να παίζει ποδόσφαιρο ή άλλα αθλήματα, να χειρίζεται πολύ καλά την μπάλα και να την πιάνει με το ένα χέρι, να παίζει σχοινάκι ή ρακέτες, να κάνει ποδήλατο με δυο ρόδες, να κολυμπά, να κάνει πατίνι, μονόζυγο κ.α.  Οι κατακτήσεις στον κινητικό τομέα του παιδιού βρίσκουν εφαρμογή βεβαίως και στην αυτοεξυπηρέτησή του που σημαίνει ότι το παιδί θα μπορεί να ντύνεται μόνο του επιλέγοντας μάλιστα ρούχα ανάλογα με τις εξωτερικές καιρικές συνθήκες, να διασχίζει δρόμους με μεγάλη προσοχή, να ετοιμάζει απλά γεύματα, να χρησιμοποιεί το μαχαίρι, να κάνει μπάνιο μόνο του (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν απαιτείται η δική μας επίβλεψη), να δένει τα κορδόνια του, να μεταφέρει αντικείμενα (π.χ να βοηθάει στο στρώσιμο του τραπεζιού) κ.α.

Ομιλία και Επικοινωνία
Το παιδί των 5 ετών μπορεί να αποστηθίσει και να πει το νούμερο του τηλεφώνου του, την διεύθυνση του σπιτιού του, ακόμη και ένα ανέκδοτο, μια ιστορία ή ένα γεγονός της καθημερινότητάς του (πχ. Να πει με λεπτομέρειες πώς τα πέρασε στο σχολείο). Οι περιγραφές του αποκτούν όλο και μεγαλύτερο ενδιαφέρον καθώς μπαίνει στην ηλικία των 5 ετών και προχωράει προς τα 6. Έτσι, μπορεί να περιγράψει ένα αντικείμενο με αναφορές στο σχήμα, το χρώμα, το μέγεθος, τη σχέση του με αντικείμενα που υπάρχουν κοντά του. Οι απαντήσεις που δίνει σε ερωτήσεις που του απευθύνονται είναι αναλυτικές, συγκεκριμένες και λογικές, ενώ θα μπορεί ακόμη και να δώσει ορισμούς σε λέξεις και έννοιες, με αναφορές ακόμη και στα αντίθετά τους. Το παιδί των 5 ετών επίσης αποκτά σαφή έννοια του χρόνου και μπορεί να χρησιμοποιεί σωστά λέξεις που αναφέρονται στα τμήματα του χρόνου (χτες, σήμερα, αύριο, πριν, μετά). Αυτή ακριβώς η ανεπτυγμένη αντίληψη και ομιλία του παιδιού, του δίνει τη δυνατότητα να διατυπώνει ερωτήσεις και να ζητά εξηγήσεις σε πρωτόγνωρα για εκείνο πράγματα και καταστάσεις.

Σκέψη και λογική
Θα δούμε το παιδί των 5-6 ετών να μετράει, να διακρίνει το πολύ από το λίγο, να διακρίνει το δεξί από το αριστερό, να λέει τα γράμματα της αλφαβήτου, να γράφει το όνομά του, να κατηγοριοποιεί αντικείμενα βάσει του μεγέθους τους, να διακρίνει τη σειρά παραταγμένων αντικειμένων (1ο, 2ο, 3ο κοκ), να διακρίνει τα μικρά από τα κεφαλαία γράμματα και να τα αντιστοιχεί μεταξύ τους κλπ.

Κοινωνικότητα
Το παιδί των 5 ετών είναι μια μικρογραφία του ενηλίκου. Αυτό σημαίνει ότι οι παρέες του διευρύνονται και οι συναναστροφές του δεν αφορούν μόνο στο κοινό παιχνίδι. Το παιδί κάνει συζητήσεις με τους συνομηλίκους του αλλά και με τους ενηλίκους του περίγυρού του, μπορεί να εκφράζει τα συναισθήματά του και να κατανοεί τα συναισθήματα των άλλων. Έτσι, μπορεί να παρηγορήσει κάποιον φίλο του, τον αδερφό του ή τον γονέα αν αυτός είναι στενοχωρημένος.  Οι φίλοι του πια δεν είναι εκείνοι που του επιβάλλει η οικογένεια, αλλά επιλέγει από τον σαφώς πιο διευρυμένο κύκλο των υποψήφιων φίλων που γνωρίζει στο σχολείο ή τις εξωσχολικές δραστηριότητες. Τώρα η κοινωνική του συμπεριφορά, υπό φυσιολογικές συνθήκες, είναι αποδεκτή και σύμφωνη με τους νόμους της ενήλικης ζωής, παίζει και απολαμβάνει το ομαδικό παιχνίδι ενώ μοιράζεται τα παιχνίδια και τα πράγματά του με άλλα παιδιά.

Συναισθήματα
Όσο μεγαλώνει το παιδί, τόσο μεγαλύτερη σταθερότητα και διάρκεια εμφανίζουν τα συναισθήματά του, ενώ από την άλλη έχουν μικρότερη ένταση σε σχέση με το παρελθόν. Αυτό προκύπτει κυρίως από το ότι το παιδί των 5-6 ετών μπορεί και διαχωρίζει με σαφήνεια τον εαυτό του από τους άλλους. Η ντροπή, η αυτοαξιολόγηση, η περηφάνεια, η ενοχή είναι μερικά από τα συναισθήματα που για πρώτη φορά βιώνει το παιδί των 5-6 ετών, ως αποτέλεσμα του ότι έχει εσωτερικεύσει τους κοινωνικούς κανόνες, τους κανόνες που ισχύουν στο οικογενειακό, το σχολικό, το φιλικό του περιβάλλον (νιώθει υπερηφάνεια όταν οι πράξεις του είναι συμβατές με τους κανόνες και άγχος όταν οι πράξεις του είναι ασύμφωνες). Λόγω της ανεπτυγμένης γλωσσικής ανάπτυξής του, το παιδί μπορεί και εκτονώνει τη συναισθηματική του φόρτιση αυτής της ηλικίας, εκφράζοντας όσα νιώθει λεκτικά. Ο δικός μας ρόλος στη φάση αυτή είναι καθοριστικός, αφού πρέπει να ενθαρρύνουμε το παιδί στο να εκδηλώνει και να εκφράζει τα όσα νιώθει με τα μέσα που διαθέτει (γλώσσα, κινήσεις του σώματος, τόνος της φωνής κλπ.).

Μαρτυρία
«Για να προετοιμάσουμε το παιδί των 5-6 ετών για την είσοδό του στο σχολείο, μπορούμε να εφαρμόσουμε απλές, καθημερινές τακτικές που θα το βοηθήσουν να ενταχθεί ομαλά στην σχολική τάξη και να έχει την πρέπουσα συμπεριφορά μέσα σε αυτήν.
· Κάθε φορά λοιπόν που το παιδί μας ακολουθεί μια οδηγία και την φέρει εις πέρας επιτυχώς, το επαινούμε. Έτσι, θα νιώσει περήφανο για τον εαυτό του, θα αισθανθεί όμορφα και θα θέλει να επαναλάβει την καλή συμπεριφορά για να εισπράξει ξανά τόσο την επιβράβευση, όσο και το ευχάριστο συναίσθημα.
· Μια ακόμη καλή τεχνική είναι να δίνουμε εμείς το καλό παράδειγμα, αδιαλλείπτως. Οι δικοί μας καλοί τρόποι σύντομα θα γίνουν και δικοί του, οπότε θα είναι έτοιμο να τους δοκιμάσει στην πράξη, στην σχολική τάξη!
· Τα επιτραπέζια παιχνίδια, τα παζλ, η ζωγραφική με γέμισμα συγκεκριμένων πλαισίων είναι δραστηριότητες που απαιτούν αυτοσυγκέντρωση. Εκθέτουμε λοιπόν το παιδί μας σε τέτοια παιχνίδια, προκειμένου να ασκήσουμε την αυτοσυγκέντρωση που θα του χρειαστεί στο σχολικό περιβάλλον.
· Τέλος, εξασκούμε τις ακουστικές δυνατότητες του παιδιού διαβάζοντας μαζί του βιβλία της αρεσκείας του. Αφού ολοκληρώσουμε την ανάγνωση, ρωτάμε το παιδί να μας κάνει μια σύνοψη, να μας περιγράψει τους λόγους για τους οποίους προτιμά την συγκεκριμένη ιστορία, τι θα άλλαζε αν είχε τη δυνατότητα κλπ. Έτσι, σταδιακά θα συνηθίσει να ακούει με προσοχή, συγκρατώντας την ουσία».

Πηγή κειμένου : www.babyspace.gr

Αναπτυξιακός Εργοθεραπευτής
Στέλιος Μαντούδης