Πώς αναγνωρίζουμε τον αυτισμό.

Το παραπάνω βίντεο, παρουσιάζει με πολύ εύγλωττο και παραστατικό τρόπο, κάποια πρόωρα σημάδια αυτισμού σε μικρά παιδιά.

 Η παρουσία τους οφείλει να θέσει γονείς και εκπαιδευτικούς σε εγρήγορση για την έγκαιρη παρέμβαση ειδικών στον αυτισμό. 

 Έχει διαπιστωθεί πως όσο πιο γρήγορα γίνει η παρέμβαση ( με ειδικά προγράμματα) από ειδικούς τόσο μεγαλύτερη θα είναι η ωφέλεια για το παιδί.

ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ.

Μαθήματα που δίνουν τα ζωάκια στα παιδιά μας

Συχνά οι γονείς εισάγουν ένα κατοικίδιο στην οικογένεια για να διδάξουν στα παιδιά τους την έννοια της υπευθυνότητας ή απλά για να τους χαρίσουν έναν σύντροφο στο παιχνίδι. Για το ίδιο το παιδί όμως, οι ωφέλειες δεν σταματούν εκεί, καθώς μαθαίνουν κάτι πιο σημαντικό και ουσιώδες για τη ζωή: πώς να συμπονούν και να συμπάσχουν, να εντοπίζουν κρυμμένα συναισθήματα μέσα από μια κατά τα άλλα «αλλοπρόσαλλη» συμπεριφορά και να βλέπουν τον κόσμο μέσα από τα μάτια κάποιου που δεν μπορεί να εκφραστεί με τον ίδιο τρόπο όπως εμείς.

Ένας σκύλος, μια γάτα, ένα καναρίνι, ένα χελωνάκι ή ένα χάμστερ μπορεί να διδάξει στο παιδί το σημαντικότερο όλων των μαθημάτων: την υπευθυνότητα και το σεβασμό απέναντι σε κάθε έμβιο ον. 

Σε αυτή την κατεύθυνση, το πρώτο «μάθημα» ευθύνης μπορούν τα παιδιά να το λάβουν από τη συμβίωση με ένα ψαράκι, το οποίο χρειάζεται καθημερινή φροντίδα προκειμένου να επιβιώσει. Ένα πιο απαιτητικό ζώο, όπως ένας σκύλος ή μια γάτα, προσφέρουν, επιπλέον με την καθημερινή φροντίδα, τη δυνατότητα για παρέα και δέσιμο αλλά και τον τρόπο να μάθει ένα παιδί την υπομονή, την πειθαρχία και τον σεβασμό.

Κάθε δραστηριότητα που συνοδεύει την περιποίηση ενός κατοικιδίου, είτε πρόκειται για τη βόλτα του σκύλου, είτε για το τάισμα του ινδικού χοιριδίου, είτε για το καθάρισμα του κλουβιού του παπαγάλου, προσφέρει στα παιδιά την απαραίτητη ενασχόληση που θα τα αποσπάσει από την τηλεόραση ή τα παιχνίδια στον υπολογιστή. Διδάσκεται έτσι η πειθαρχία απέναντι στη φροντίδα του ζώου και η αφοσίωση απέναντι σ’ ένα καθήκον που αφορά στην ίδια τη ζωή. 

Επιπλέον, η συμβίωση μ’ ένα ζωάκι δίνει πολύτιμα μαθήματα ζωής, προετοιμάζοντας τα παιδιά για όσα θα κληθούν να αντιμετωπίσουν στο μέλλον. Από την προσοχή μας που πρέπει να είναι προσηλωμένη σε κάποιον που την έχει ανάγκη προκειμένου να επιβιώσει, μέχρι την αντιμετώπιση προβλημάτων υγείας, αλλά και τον αναπόφευκτο πόνο της απώλειας.

Τέλος, ένα παδί μαθαίνει, μέσα από τη φροντίδα που καλείται να προσφέρει στο κατοικίδιό του, τη σημασία που έχουν όλα όσα κάνει και για τη δική του ζωή. Για παράδειγμα, το βούρτσισμα των δοντιών ενός σκύλου ή το προληπτικό εμβόλιο της γάτας, μπορεί να του εξηγήσει καλύτερα την αξία που έχει να βουρτσίζει και το ίδιο το παιδί τα δικά του δόντια ή να μην αντιδρά στα απαραίτητα εμβόλια και τις επισκέψεις στον παιδίατρο.

Εν συντομία, κάθε κατοικίδιο προσφέρει στο παιδί:

• Επικοινωνία, καθώς μαθαίνουν να αντιλαμβάνονται τα συναισθήματα και τις επιθυμίες των άλλων, παρακολουθώντας τη συμπεριφορά τους,
• Τη χαρά της δοτικότητας, αφού φροντίζοντας ένα κατοικίδιο αντλούν ικανοποίηση από την υγεία και την ευτυχία του,
• Αυτοπεποίθηση, καθώς σε αντίθεση με κάθε ενήλικα τη ζωής τους που τα αξιολογεί για κάτι (βαθμούς, αθλητικές επιδόσεις, κ.α.), τα ζώα προσφέρουν την αγάπη τους χωρίς όρους και επικρίσεις, και τέλος,
• Προσαρμοστικότητα στις αλλαγές, αφού ένα κατοικίδιο προσφέρει πάντα παρηγοριά απέναντι σε οποιαδήποτε αλλαγή έρχεται στη ζωή ενός παιδιού αλλά και μαθήματα ζωής, μέσω τον προβλημάτων που μπορεί να αντιμετωπίσει.
• Τη σημασία της προσωπικής φροντίδας, μέσα από τη φροντίδα του ζώου.

 Πηγή κειμένου: www.katoikidio.gr

Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ

Η αντίληψη, η ικανότητα απομνημόνευσης, οι κινητικές του δεξιότητες, η αυτοεξυπηρέτηση, η ομιλία του, σε αυτή την ηλικία όλα σημειώνουν βελτιώσεις που θα μας αφήσουν κατάπληκτους. Ειδικά στον τομέα της σκέψης και της λογικής, τα πράγματα προχωράνε και βελτιώνονται με ιλιγγιώδη ταχύτητα.

Σώμα
Η ανάπτυξη του παιδιού στην ηλικία των 5-6 ετών συνεχίζεται, οι σωματικές του αναλογίες ομαλοποιούνται και το σώμα του παιδιού αρχίζει πια να παίρνει τη μόνιμη μορφή του. Μάλιστα, υποστηρίζεται ότι οι διαστάσεις του σώματος του παιδιού, στο τέλος της νηπιακής ηλικίας, είναι ένας σχετικά αξιόπιστος δείκτης για την τελική σωματική διάπλαση στην ώριμη ηλικία. Στο 6ο έτος, ο κορμός και τα κάτω άκρα του παιδιού έχουν το ίδιο μήκος.

Κίνηση 
Το παιδί των 5 έτων έχει σταθερότητα στις κινήσεις του, πολύ καλό συντονισμό των κινήσεων των διαφόρων μελών του, μεγάλη επιδεξιότητα στα χέρια και εντυπωσιακό έλεγχο των λεπτών κινήσεων. Ας δούμε τι μπορεί να καταφέρει με σύμμαχο τα παραπάνω. Μπορεί λοιπόν να αντιγράφει γράμματα που βλέπει, αλλά και να γράφει με κεφαλαία γράμματα, να κινεί τα δάχτυλά του χωριστά, να χρωματίζει μέσα στο περιθώριο χωρίς να ξεφεύγει ιδιαίτερα, να ξύνει τα μολύβια του, να αντιγράφει πολύπλοκα σχέδια, να κόβει ένα χαρτί στο περίγραμμα που έχει ορισθεί και να γράφει το όνομά του πάνω στην γραμμή του τετραδίου. Οι κατακτήσεις του φαίνονται και στο παιχνίδι του παιδιού των 5 ετών. Μπορεί λοιπόν να ισορροπεί, να χοροπηδάει από το ένα πόδι στο άλλο, να κάνει κούνια μόνο του, να ανεβοκατεβαίνει στην τσουλήθρα, να παίζει ποδόσφαιρο ή άλλα αθλήματα, να χειρίζεται πολύ καλά την μπάλα και να την πιάνει με το ένα χέρι, να παίζει σχοινάκι ή ρακέτες, να κάνει ποδήλατο με δυο ρόδες, να κολυμπά, να κάνει πατίνι, μονόζυγο κ.α.  Οι κατακτήσεις στον κινητικό τομέα του παιδιού βρίσκουν εφαρμογή βεβαίως και στην αυτοεξυπηρέτησή του που σημαίνει ότι το παιδί θα μπορεί να ντύνεται μόνο του επιλέγοντας μάλιστα ρούχα ανάλογα με τις εξωτερικές καιρικές συνθήκες, να διασχίζει δρόμους με μεγάλη προσοχή, να ετοιμάζει απλά γεύματα, να χρησιμοποιεί το μαχαίρι, να κάνει μπάνιο μόνο του (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν απαιτείται η δική μας επίβλεψη), να δένει τα κορδόνια του, να μεταφέρει αντικείμενα (π.χ να βοηθάει στο στρώσιμο του τραπεζιού) κ.α.

Ομιλία και Επικοινωνία
Το παιδί των 5 ετών μπορεί να αποστηθίσει και να πει το νούμερο του τηλεφώνου του, την διεύθυνση του σπιτιού του, ακόμη και ένα ανέκδοτο, μια ιστορία ή ένα γεγονός της καθημερινότητάς του (πχ. Να πει με λεπτομέρειες πώς τα πέρασε στο σχολείο). Οι περιγραφές του αποκτούν όλο και μεγαλύτερο ενδιαφέρον καθώς μπαίνει στην ηλικία των 5 ετών και προχωράει προς τα 6. Έτσι, μπορεί να περιγράψει ένα αντικείμενο με αναφορές στο σχήμα, το χρώμα, το μέγεθος, τη σχέση του με αντικείμενα που υπάρχουν κοντά του. Οι απαντήσεις που δίνει σε ερωτήσεις που του απευθύνονται είναι αναλυτικές, συγκεκριμένες και λογικές, ενώ θα μπορεί ακόμη και να δώσει ορισμούς σε λέξεις και έννοιες, με αναφορές ακόμη και στα αντίθετά τους. Το παιδί των 5 ετών επίσης αποκτά σαφή έννοια του χρόνου και μπορεί να χρησιμοποιεί σωστά λέξεις που αναφέρονται στα τμήματα του χρόνου (χτες, σήμερα, αύριο, πριν, μετά). Αυτή ακριβώς η ανεπτυγμένη αντίληψη και ομιλία του παιδιού, του δίνει τη δυνατότητα να διατυπώνει ερωτήσεις και να ζητά εξηγήσεις σε πρωτόγνωρα για εκείνο πράγματα και καταστάσεις.

Σκέψη και λογική
Θα δούμε το παιδί των 5-6 ετών να μετράει, να διακρίνει το πολύ από το λίγο, να διακρίνει το δεξί από το αριστερό, να λέει τα γράμματα της αλφαβήτου, να γράφει το όνομά του, να κατηγοριοποιεί αντικείμενα βάσει του μεγέθους τους, να διακρίνει τη σειρά παραταγμένων αντικειμένων (1ο, 2ο, 3ο κοκ), να διακρίνει τα μικρά από τα κεφαλαία γράμματα και να τα αντιστοιχεί μεταξύ τους κλπ.

Κοινωνικότητα
Το παιδί των 5 ετών είναι μια μικρογραφία του ενηλίκου. Αυτό σημαίνει ότι οι παρέες του διευρύνονται και οι συναναστροφές του δεν αφορούν μόνο στο κοινό παιχνίδι. Το παιδί κάνει συζητήσεις με τους συνομηλίκους του αλλά και με τους ενηλίκους του περίγυρού του, μπορεί να εκφράζει τα συναισθήματά του και να κατανοεί τα συναισθήματα των άλλων. Έτσι, μπορεί να παρηγορήσει κάποιον φίλο του, τον αδερφό του ή τον γονέα αν αυτός είναι στενοχωρημένος.  Οι φίλοι του πια δεν είναι εκείνοι που του επιβάλλει η οικογένεια, αλλά επιλέγει από τον σαφώς πιο διευρυμένο κύκλο των υποψήφιων φίλων που γνωρίζει στο σχολείο ή τις εξωσχολικές δραστηριότητες. Τώρα η κοινωνική του συμπεριφορά, υπό φυσιολογικές συνθήκες, είναι αποδεκτή και σύμφωνη με τους νόμους της ενήλικης ζωής, παίζει και απολαμβάνει το ομαδικό παιχνίδι ενώ μοιράζεται τα παιχνίδια και τα πράγματά του με άλλα παιδιά.

Συναισθήματα
Όσο μεγαλώνει το παιδί, τόσο μεγαλύτερη σταθερότητα και διάρκεια εμφανίζουν τα συναισθήματά του, ενώ από την άλλη έχουν μικρότερη ένταση σε σχέση με το παρελθόν. Αυτό προκύπτει κυρίως από το ότι το παιδί των 5-6 ετών μπορεί και διαχωρίζει με σαφήνεια τον εαυτό του από τους άλλους. Η ντροπή, η αυτοαξιολόγηση, η περηφάνεια, η ενοχή είναι μερικά από τα συναισθήματα που για πρώτη φορά βιώνει το παιδί των 5-6 ετών, ως αποτέλεσμα του ότι έχει εσωτερικεύσει τους κοινωνικούς κανόνες, τους κανόνες που ισχύουν στο οικογενειακό, το σχολικό, το φιλικό του περιβάλλον (νιώθει υπερηφάνεια όταν οι πράξεις του είναι συμβατές με τους κανόνες και άγχος όταν οι πράξεις του είναι ασύμφωνες). Λόγω της ανεπτυγμένης γλωσσικής ανάπτυξής του, το παιδί μπορεί και εκτονώνει τη συναισθηματική του φόρτιση αυτής της ηλικίας, εκφράζοντας όσα νιώθει λεκτικά. Ο δικός μας ρόλος στη φάση αυτή είναι καθοριστικός, αφού πρέπει να ενθαρρύνουμε το παιδί στο να εκδηλώνει και να εκφράζει τα όσα νιώθει με τα μέσα που διαθέτει (γλώσσα, κινήσεις του σώματος, τόνος της φωνής κλπ.).

Μαρτυρία
«Για να προετοιμάσουμε το παιδί των 5-6 ετών για την είσοδό του στο σχολείο, μπορούμε να εφαρμόσουμε απλές, καθημερινές τακτικές που θα το βοηθήσουν να ενταχθεί ομαλά στην σχολική τάξη και να έχει την πρέπουσα συμπεριφορά μέσα σε αυτήν.
· Κάθε φορά λοιπόν που το παιδί μας ακολουθεί μια οδηγία και την φέρει εις πέρας επιτυχώς, το επαινούμε. Έτσι, θα νιώσει περήφανο για τον εαυτό του, θα αισθανθεί όμορφα και θα θέλει να επαναλάβει την καλή συμπεριφορά για να εισπράξει ξανά τόσο την επιβράβευση, όσο και το ευχάριστο συναίσθημα.
· Μια ακόμη καλή τεχνική είναι να δίνουμε εμείς το καλό παράδειγμα, αδιαλλείπτως. Οι δικοί μας καλοί τρόποι σύντομα θα γίνουν και δικοί του, οπότε θα είναι έτοιμο να τους δοκιμάσει στην πράξη, στην σχολική τάξη!
· Τα επιτραπέζια παιχνίδια, τα παζλ, η ζωγραφική με γέμισμα συγκεκριμένων πλαισίων είναι δραστηριότητες που απαιτούν αυτοσυγκέντρωση. Εκθέτουμε λοιπόν το παιδί μας σε τέτοια παιχνίδια, προκειμένου να ασκήσουμε την αυτοσυγκέντρωση που θα του χρειαστεί στο σχολικό περιβάλλον.
· Τέλος, εξασκούμε τις ακουστικές δυνατότητες του παιδιού διαβάζοντας μαζί του βιβλία της αρεσκείας του. Αφού ολοκληρώσουμε την ανάγνωση, ρωτάμε το παιδί να μας κάνει μια σύνοψη, να μας περιγράψει τους λόγους για τους οποίους προτιμά την συγκεκριμένη ιστορία, τι θα άλλαζε αν είχε τη δυνατότητα κλπ. Έτσι, σταδιακά θα συνηθίσει να ακούει με προσοχή, συγκρατώντας την ουσία».

Πηγή κειμένου : www.babyspace.gr

Αναπτυξιακός Εργοθεραπευτής
Στέλιος Μαντούδης

Η ΚΟΥΚΛΑ ΤΟΥ ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟΥ

H KΟΥΚΛΑ ΤΟΥ ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟΥ.

Η κούκλα σε όποια μορφή υπάρχει στο νηπιαγωγείο, είναι ένα παιχνίδι.

 Ανάμεσα  στο παιδί και το παιχνίδι – κούκλα αναπτύσσεται έντονη συναισθηματική σχέση.

(οι κούκλες του μύθου του Αισώπου, ο τζίτζικας  και ο μέρμηγκας).

(κούκλα αρκουδάκι στο οποίο, με το άνοιγμα του κάτω μέρους, μπορούμε να βάλουμε το χέρι και να την κρατήσουμε).

Ο πιο γνωστός τύπος κούκλας είναι αυτός που φοριέται στο χέρι μας σαν γάντι. Το χέρι, καρπός και δάχτυλα, είναι το σώμα της κούκλας.

Άλλος τύπος κούκλας είναι εκείνος που ονομάζεται Marotte. Το κεφάλι της κούκλας είναι στερεωμένο σε ένα ξύλο. Αυτός ο τύπος κούκλας είναι και πιο κατάλληλος για τα μικρότερα παιδιά γιατί είναι λιγότερο επιδέξια σε λεπτότερες κινήσεις.

                       (κούκλα που φτιάχτηκε από πλαστικό πιάτο)

Ο εκπαιδευτικός μπορεί εύκολα να κατασκευάσει και αυτούς τους δύο τύπους κούκλας μόνος του ή ακόμη καλύτερα με την συνεργασία των παιδιών.

Απλά υλικά για την κατασκευή μιας κούκλας είναι:

Κάλτσες, κουτάλες, φρούτα και λαχανικά, τενεκεδάκια, μπουκάλια, χάρτινα κουτιά, χαρτοπολτό, κα.

                                (κούκλες από χαρτοσακούλες)

                                     (κούκλα από κάλτσα)

Ο Marcel Temporal έλεγε για την κούκλα του κουκλοθέατρου: η κούκλα σκέφτεται, δρα και μιλάει.

                          ( κούκλες από ρολό χαρτιού υγείας )

(οι κούκλες το μύθου, ο λαγός και η χελώνα )

Ασκεί μεγάλη γοητεία στη φαντασία των μικρών παιδιών και αποτελεί τρόπο έμμεσο για να περάσουμε μαθησιακά στοιχεία στους μικρούς μαθητές.

ΟΜΑΛΗ ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ 2012

ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΣΧΕΔΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΟΜΑΛΗ ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΤΩΝ ΝΗΠΙΩΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ.

ž  ΘΕΜΑ: Ένα μάθημα γλώσσας στο Δημοτικό σχολείο κι ένα μάθημα μαθηματικών στο νηπιαγωγείο.

ž              ( τα πουλάκια που μας χάρισε το δημοτικό σχολείο)

ΣΚΟΠΟΙ ΚΑΙ ΕΠΙΜΕΡΟΥΣ ΣΤΟΧΟΙ ΤΗΣ ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΥ.

ž  Α. Να γνωρίσουν τα νήπια τους χώρους και τους εκπαιδευτικούς του δημοτικού σχολείου.

ž  Β. Να παρακολουθήσουν ένα μάθημα γλώσσας από την δασκάλα της πρώτης δημοτικού.

ž  Γ. Να εξοικειωθούν με την όλη εκπαιδευτική διαδικασία που λαβαίνει χώρα σε μία τάξη δημοτικού σχολείου καθώς και με τα σχολικά βιβλία των μαθητών.

ž  Δ. Να υποδεχτούν τους μαθητές του δημοτικού σχολείου στην τάξη τους και να ασχοληθούν με μαθηματικές δραστηριότητες και μαθηματικά παιχνίδια καθώς και να αντιληφθούν ομοιότητες και διαφορές με το μάθημα στο δημοτικό σχολείο.

ž  Α. ΧΡΟΝΟΣ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗΣ

Ημερομηνία έναρξης των δραστηριοτήτων ορίστηκε   η  24/5/2012

Ημερομηνία λήξης των δραστηριοτήτων ορίστηκε  η 31/5/2012.

Αριθμός νηπίων που συμμετείχαν   (9)

Αριθμός μαθητών του δημοτικού σχολείου που συμμετείχαν  (16)

ΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Α. ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ

Συζήτηση στο νηπιαγωγείο για το δημοτικό σχολείο (τυχόν εμπειρίες από μεγαλύτερα αδέρφια, αλλά και προσδοκίες των νηπίων για το χώρο, τους εκπαιδευτικούς, τις δραστηριότητες του δημοτικού σχολείου).

Δημιουργία βιβλίου με ζωγραφιές για το πώς φαντάζονται το δημοτικό σχολείο. 

Το βιβλίο αυτό χαρίστηκε στα παιδιά της πρώτης τάξης κατά την επίσκεψη μας.

ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ

ž  Στις 24/5/2012 επίσκεψη στο Δημοτικό Σχολείο .

ž  Παρατήρηση του αύλειου χώρου του σχολείου, συνάντηση των νηπίων με περσινούς τους συμμαθητές .

ž  Γνωριμία με το χώρο της τάξης της πρώτης δημοτικού και τη δασκάλα κυρία Έλλη. 

Εγκάρδια υποδοχή από τα παιδιά της πρώτης.

ž  Διεξαγωγή κοινού μαθήματος γλώσσας από το βιβλίο της πρώτης δημοτικού για τη γλώσσα 

( Γράμματα , λέξεις , ιστορίες).

ž  Ανάγνωση του ποιήματος : Αντίο όνειρα μου και από κοινού συζήτηση και ζωγραφική με την πρώτη για τις εικόνες που μας προκάλεσε το ποίημα.

ž  Στη συνέχεια μεταφορά των νηπίων στον αύλειο χώρο ομαδικό παιχνίδι με μπάλα με τα παιδιά της πρώτης.

ž  Παρατήρηση της αυλής και των δραστηριοτήτων της τετάρτης και πέμπτης δημοτικού (μπάσκετ και ποδόσφαιρο).

ž  Αποχαιρετισμός των παιδιών της πρώτης και επιστροφή στην τάξη του νηπιαγωγείου. Συζήτηση για αυτά που μας έκαναν εντύπωση.

                                       ( ο γλωσσοδέτης του 10)

Η ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ  ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ ΜΑΣ.

ž  Στις 31/5/2012 υποδοχή της πρώτης τάξης δημοτικού στην τάξη μας.

ž  Οι μαθητές της κυρίας Έλλης, μας πρόσφεραν δύο υπέροχα δώρα: ένα παραμύθι

 που έγραψαν και εικονογράφησαν τα παιδιά μαζί με τη δασκάλα τους με τίτλο: το μαγικό κόκκαλο και το διαφορετικό κουτάβι και όμορφες χειροτεχνίες πουλάκια, μία για κάθε νήπιο.

ž  Ανάγνωση του γλωσσοδέτη του 10 από το αριθμητάρι του Ευγένιου Τριβιζά από τη νηπιαγωγό και ατομική ζωγραφική από κοινού όλων των παιδιών του νηπιαγωγείου και του δημοτικού.

              (ζωγραφιά μαθητή δημοτικού στο νηπιαγωγείο)

ž  Παιχνίδι ερωτήσεων και απαντήσεων με καρτέλες πρόσθεσης στο νηπιαγωγείο, με αριθμούς από το 1 έως το 10 για τα νήπια και από το 1 έως το 20 για τα παιδιά της  πρώτης δημοτικού.

ž  Τέλος χαρίσαμε στους μαθητές της πρώτης το βιβλίο του 10 ( ένα βιβλίο όπου τα νήπια είχαν γράψει το 10 και είχαν ζωγραφίσει  από 10 αντικείμενα).

ž  Αναχώρηση των μαθητών της πρώτης για το σχολείο τους. 

                                     ( το βιβλίο του 10 που χάρισε το  νηπιαγωγείo)
 

ž  ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

ž  Α . Οι στόχοι που είχαν τεθεί εξαρχής  υλοποιήθηκαν στο έπακρο για τους μικρούς μαθητές του νηπιαγωγείου.

ž  Β .Τώρα ένιωθαν ενθουσιασμό και προσδοκούσαν την ώρα που θα πάνε στο δημοτικό σχολείο.

ž  Γ. Τα παιδιά της πρώτης τάξης διασκέδασαν με τα παιδιά του νηπιαγωγείου και δήλωσαν πως τα περιμένουν του χρόνου για να παίζουν μαζί στο διάλειμμα.

       ( παιχνίδι πρόσθεσης από κοινού με το δημοτικό σχολείο, στην παρεούλα   του  νηπιαγωγείου)