Κυρία,θα έρθει ο Αη- Βασίλης στο χωριό μας;

Πλησιάζοντας σιγά σιγά στα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά, τον πρώτο λόγο, στις συζητήσεις των παιδιών έχει ο Άγιος Βασίλης.

Ο καλοσυνάτος γεράκος Άγιος, με την κόκκινη στολή, που με το έλκηθρο του γυρίζει τη νύχτα των Χριστουγέννων και μοιράζει τα δώρα στα παιδιά..
Είναι φυσικό λοιπόν αυτά, να τον περιμένουν με ανυπομονησία.
Φέτος, εξέφρασαν την ανησυχία τους, μήπως δεν βρει ο Άγιος Βασίλης το χωριό τους και δεν τους δώσει τα δώρα τους.
Σκεφτήκαμε λοιπόν όλοι  μαζί, τι θα μπορούσαμε να κάνουμε για να καλοπιάσουμε τον Άγιο...
Μα φυσικά ,μια μεγάλη ζωγραφιά, για να του τη χαρίσουμε...
Τα παιδιά ζωγράφισαν όλα μαζί, έκοψαν και κόλλησαν τις ζωγραφιές τους και δημιούργησαν μία ομαδική εργασία , αφιερωμένη στον Άγιο Βασίλη.
Και να η δημιουργία τους...

   
Ελπίζουμε, να περάσει φέτος ο Άγιος Βασίλης και από τα Καβάσιλα !!!!            

Φάτνη από πλαστελίνη !!!!!

Χριστός γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ τη πόλη και οι ουρανοί αγάλλονται χαίρει η φύσις όλη...

Σήμερα, την ώρα των ελεύθερων δραστηριοτήτων, κατασκευάσαμε την παρακάτω φάτνη....

Αναπαριστά, την Παναγία, τον Ιωσήφ , τον Χριστούλη , ένα ζωάκι 
και το αστέρι που οδήγησε τους μάγους.

Τα παιδάκια είχαν  καλλιτεχνική διάθεση και σήμερα...

Το έλατο του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Επεξεργασία. Ομαδική εργασία.

Σήμερα, ασχοληθήκαμε με το διάσημο παραμύθι, του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν < Το έλατο >.

Το διαβάσαμε, το είδαμε και σε βίντεο στο youtube, ....................................................................................................................... ........


https://www.youtube.com/watch?v=q1lJDWOM-MI

Στη συνέχεια, τα νήπια προβληματίστηκαν με τα πιο βαθιά νοήματα του παραμυθιού....
Πώς το ελατάκι, δεν ήταν ποτέ ευχαριστημένο με τη ζωή του στο δάσος και όλο γκρίνιαζε για να φύγει και να πάει σε άλλα μέρη.
Πώς χάρηκε όταν το έκοψαν οι ξυλοκόποι γιατί πίστευε πως θα περνάει καλύτερα στο σαλόνι ενός σπιτιού...
Την απογοήτευση που ένιωσε όταν τα πράγματα δεν έγιναν όπως τα περίμενε και βρέθηκε ξεχασμένο σε μία παλιά αποθήκη.
Και τελικά, την χαρά που ένιωσε όταν το έκαψαν κι έγινε καπνός κι ελεύθερο πετούσε πάνω πάλι από το αγαπημένο του δάσος που είχε γεννηθεί και μεγαλώσει.
Τα νήπια κατάλαβαν πως η ζωή του στο δάσος ήταν πολύ καλύτερη από αυτή στο σαλόνι του σπιτιού...
Γι αυτό αποφάσισαν να ζωγραφίσουν και να φτιάξουν μια ομαδική εργασία, με τη ζωή του έλατου στο δάσος... με τους φίλους του : τον αέρα και τον ήλιο, το λαγουδάκι, τα παιδιά και τα πουλιά που φώλιαζαν στο φύλλωμα του.
Και να το αποτέλεσμα...

Ακόμη, τα παιδιά δραματοποίησαν το παραμύθι με μεγάλη χαρά.
Κατέληξαν στο συμπέρασμα πως δεν είναι σωστό να κόβουμε τα έλατα για να τα στολίσουμε για τα Χριστούγεννα.
 Μπορούμε να αγοράζουμε πλαστικά δεντράκια, που είναι εξίσου όμορφα.

Στο τέλος, έφτιαξαν και τα δικά τους ελατάκια με πράσινο χαρτόνι και στόλισαν την τάξη τους....

Στολίσαμε το δεντράκι μας!!!!

Μπαίνουμε σιγά σιγά σε χριστουγεννιάτικο κλίμα...
Αρχίσαμε λοιπόν τα στολίσματα για τα Χριστούγεννα !!!!
Ξεκινήσαμε από το χριστουγεννιάτικο μας δεντράκι !!! 
Είναι μικρό και χαριτωμένο όπως και η τάξη μας...
Η αλήθεια είναι πως είχαμε πολλά στολίδια και τα παιδιά χάρηκαν πολύ γιατί στόλισαν πολλές φορές το καθένα  τα κλαδάκια του δέντρου μας.

Η αρχή του στολίσματος.

Και το τελικό αποτέλεσμα... 

στο τέλος το δεντράκι μας τοποθετήθηκε πάνω στη γωνιά της βιβλιοθήκης μας.....

Και του χρόνου....

Ψωμί Παιδεία Ελευθερία !!!!!! Και στα Νηπιαγωγεία !!!!

Επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου αύριο και όλη η προηγούμενη εβδομάδα ήταν αφιερωμένη σε σχετικές δραστηριότητες.

Διηγηθήκαμε στα παιδιά την ιστορία του Πολυτεχνείου, ακούσαμε τα ηχητικά ντοκουμέντα, παρακολουθήσαμε το βίντεο της εισβολής του τανκ και ακούσαμε και μάθαμε τα τραγούδια της εποχής..
Οι πρώτες ζωγραφιές των νηπίων, αποτύπωσαν με τον καλύτερο τρόπο το πώς συνέλαβαν την ιστορία του Πολυτεχνείου..

Οι ζωγραφιές τους, ήταν τόσο ζωντανές και περιγραφικές που μας οδήγησαν στη κατασκευή μιας ομαδικής εργασίας με σχετικό περιεχόμενο.

Στη συνέχεια, έγινε ανάγνωση κι επεξεργασία της Ντενεκεδούπολης και η αντιστοίχηση της με τα γεγονότα του Πολυτεχνείου...  Ο Λαδένιος ήταν τελικά χουντικός... ανακοίνωσε ένα παιδί.
Πάλι οι ζωγραφιές τους ήταν πολύ παραστατικές....

Κι όταν μιλήσαμε για τα συναισθήματα που μας προκαλούν τα γεγονότα του Πολυτεχνείου , οδηγηθήκαμε αυθόρμητα στην παραδοχή της φρίκης του πολέμου και της μεγάλης αξίας της Ειρήνης.... για τους ανθρώπους...
Διαβάσαμε λοιπόν το πάντα επίκαιρο παραμύθι του Αριστοφάνη, την Ειρήνη και τα νήπια έφτιαξαν μία σχετική ομαδική εργασία..

  Παρατηρούμε σε πρώτο πλάνο, τον Πόλεμο που έβαλε στο γουδί του και κοπανάει τις πόλεις, τον τρυγαίο που πάει στους Θεούς να ζητήσει βοήθεια με το σκαθάρι του και φυσικά την όμορφη Ειρήνη και τα παιδιά που την αγαπούν...

Τέλος, κατασκευάσαμε και τα γνωστά περιστέρια της Ειρήνης σε μόμπιλε , που τα παιδιά θα πάρουν μαζί τους φεύγοντας αύριο μετά τη γιορτούλα μας. 

 

Και του χρόνου...